μικρή ιστορία τυφλή μονομαχία

Τυφλή μονομαχία

Κουβαλούσα το όπλο μου κι ανέβαινα το λόφο. Τα άρβυλα μου τρυπούσαν το χιόνι. Βραδυ, παντα βραδυ. Μα δεν θυμόμουν να χε ξημερώσει και καθόλου απο τοτε που άρχισε ο πόλεμος. Απέναντι άναβαν κατι φώτα εχθρών η συμμάχων δεν γνώριζα. Μα προχωρούσα να τα φτάσω πριν με σκοτώσει το κρύο. Όσο πλησίαζα οι φωτεινές αυτές κουκίδες μου φάνηκαν πως δημιουργούσαν …