Η Μικροσκοπική Αράχνη

Κάπου εκεί σε μια γωνιά στην τουαλέτα μου, είχε φτιάξει τον ιστό της μία μικροσκοπική αράχνη. Ο ιστός της δεν είχε πάνω από πέντε εκατοστά διάμετρο αλλά για αυτήν πρέπει να φάνταζε σαν ένα τεράστιο σπίτι. Καθόμουν και την παρατηρούσα κάθε φορά που πήγαινα στην τουαλέτα. Ούτε βιβλία, ούτε στοχασμός. Μόνον παρατήρηση. Καθόταν εκεί και σαν μικρή εργάτρια, ύφαινε τον …

μικρή ιστορία τυφλή μονομαχία

Τυφλή μονομαχία

Κουβαλούσα το όπλο μου κι ανέβαινα το λόφο. Τα άρβυλα μου τρυπούσαν το χιόνι. Βραδυ, παντα βραδυ. Μα δεν θυμόμουν να χε ξημερώσει και καθόλου απο τοτε που άρχισε ο πόλεμος. Απέναντι άναβαν κατι φώτα εχθρών η συμμάχων δεν γνώριζα. Μα προχωρούσα να τα φτάσω πριν με σκοτώσει το κρύο. Όσο πλησίαζα οι φωτεινές αυτές κουκίδες μου φάνηκαν πως δημιουργούσαν …

Υπάλληλος του μήνα

Φούσκωσε από περηφάνια όταν ανακηρύξαν για τρίτη συνεχόμενη φορά υπάλληλο του μήνα. Κάρφωσε στο πέτο τη χρυσή κονκάρδα που του απονεμήθηκε και καμάρωνε τη φωτογραφία του στην είσοδο της αίθουσας προσωπικού. Ήταν ένας τίτλος που κερδήθηκε βάση της απόδοσης του το τελευταίο διάστημα, βάση της συνεχής του προσπάθειας και της εντατικής εργασίας που υπερέβαινε κατά πολύ τα όρια του κανονικού …

Τσιγάρο

Άναψε ένα τσιγάρο και συνέχισε να γράφει. Τους τελευταίους μήνες ένιωθε ότι έγραφε επιτέλους κάτι καλό. Τώρα πια, ναι, θα μπορούσε να τους κοιτάξει όλους κατάματα. Όλους αυτούς που σιωπηλά τον έκριναν, που τον αμφισβητούσαν τόσο μα τόσο ευγενικά. Το μυθιστόρημα του είχε όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει κλασσικό. Ένα δυνατό σενάριο, πολυδιάστατους χαρακτήρες και έναν υπέροχο πρωταγωνιστή. Ω,πόσο …

Δυο περιστέρια

Δεν διάβαζε καθόλου. Χανόταν  συχνά και δεν έδινε λογαριασμό. Πήγαινε πίσω από κυνηγούς για να σώσει κανένα θήραμα. Μάζευε κάποιο άρρωστο  και το γιάτρευε. Φρόντιζε αδέσποτα.  Οι δικοί του δεν ήξεραν τι να τον κάνουν. Ο θείος από την Αθήνα τους καθησύχαζε. Θα τον πάρω εγώ στη δουλειά μου και θα στρώσει. Εκείνο το καλοκαίρι που γίνονταν οι συζητήσεις για …

Λουλούδια

Ήταν ένας άνδρας χαμηλών τόνων, δεν επιδιδόταν σε φασαρίες και μαλώματα με άλλους  για να δείξει το πόσο δυνατός είναι. Σε μία μικρή κοινωνία που έδιναν μεγάλη σημασία στο βαρύ αρσενικό και θεωρούσαν πως ο άνδρας δεν πρέπει να δείχνει καμία ευαισθησία, καμία ευάλωτη πλευρά, εκείνος ήταν ένας άνθρωπος ευαίσθητος και λιγομίλητος. Κύριο μέλημά του ήταν να πηγαίνει καθημερινά στους …

Ένα ηλιοτρόπιο

Σας αρέσουν τα ηλιοτρόπια; Αυτά τα λουλούδια με το έντονο, ζωηρό κίτρινο χρώμα που ανθίζουν το καλοκαίρι και τείνουν να στρέφονται προς τον ήλιο; Εμένα μου αρέσουν πολύ. Κάποιοι άνθρωποι προτιμούν τα τριαντάφυλλα, άλλοι τις ορχιδέες, κάποιοι άλλοι αγαπούν αγριολούλουδα, όπως τις παπαρούνες. Εμένα πάντα με τραβούσαν όμως τα ηλιοτρόπια. Τα παρατηρώ, τα θαυμάζω, τα αφουγκράζομαι. Κι έτσι έμαθα και …

Μια χαρά … ένα τίποτα

«Αξίζει καλύτερα να μη σκέφτεσαι σε τίποτα παρά να μη σκέφτεσαι καθόλου. Το τίποτα είναι κιόλας πολύ και μιας και τα ξεχνούμε όλα, το τίποτα είναι σαφώς καλύτερο απ’ όλα. Αξίζει καλύτερα να κλαις για το τίποτα παρά να γελάς για όλα. Το να κλαις για ένα τίποτα είναι κιόλας πολύ» Τέτοια ανάμεσα σ’ άλλα διαβάζω αυτό το φθινοπωρινό απόγευμα …

Με το φανάρι

Μία φορά και έναν καιρό, ένα κορίτσι περπατούσε μόνο του μέσα στο δάσος. Έψαχνε να βρει ένα καταφύγιο να ξαπλώσει το κουρασμένο της κορμί μέσα στο κρύο και τον αέρα. Είχε ορφανέψει από μικρή και δεν είχε κανέναν άλλο στον κόσμο εκτός από την ίδια. Μόνη της περιουσία ένα μικρό φαναράκι που κρατούσε για να μπορούσε να διακρίνει τις κακοτοπιές …

Ένας έρωτας στα χρόνια του Β’ παγκοσμίου πολέμου (Μια συνάντηση στο δάσος)

Χαμογέλασε, γύρισε και έφυγε. Ήταν η τελευταία φορά που θα έβλεπε το πατρικό της στην Ελλάδα; Οι γονείς της, ο κ. Παύλος και η κ. Καλλιρόη, την κοίταγαν δακρυσμένοι μέσα στην ολάνθιστη αυλή τους στο χωριό, εκεί όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε μέχρι τα δεκαεφτά της. Μία νοερή φωτογραφία στην καρδιά της. Τώρα βρίσκεται καθισμένη σε μία θέση πλοίου για την …

Το κέρμα

Ήταν ένα κέρμα στην άκρη του δρόμου. Ποιος ξέρει από ποια τσέπη έπεσε και στάθηκε όρθιο στο κράσπεδο δίπλα στο πεζοδρόμιο. Περνούσε όπως πάντα σκυθρωπός πηγαίνοντας στη δουλειά του με το βλέμμα χαμηλά σα να φοβόταν ν’ αντικρίσει κατάματα τους άλλους, σαν δραπέτης που προσπαθούσε να περάσει απαρατήρητος. Το μόνο που διέκρινε από μακριά ήταν μια φωτεινή κουκίδα που γυάλιζε …

Υλαγιαλή

Την είχα συναντήσει πολλές φορές. Την πρώτη φορά κολυμπούσε σε μια ακρογιαλιά. Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω αν ήταν άνθρωπος ή γοργόνα έτσι όπως ανέβαινε στην επιφάνεια και βυθιζόταν πάλι. Η κίνηση της συγχρονιζόταν με εκείνη των κυμάτων, φαινόταν ντυμένη τη διαφάνεια του νερού καθώς γλιστρούσε προς την απλωσιά του πελάγου. Συνειδητοποιώντας την αδυναμία μου ν’ ακολουθήσω την τροχιά της, κάθισα …

Το μπραβιλίκι, η εκπόρνευση και ο ντελιβεράς

Ο Τάκης, η Ελένη και ο Σταύρος δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Και πως να γνωρίζονται αφού δεν υπάρχουν στα μέρη μου, παρά μόνο στην φαντασία μου. Αλλά πάλι δεν είμαι διόλου σίγουρος. Η Πόλη αυτή με τις φιγούρες της κλωθογυρνά στο μυαλό. Πρόσωπα, καταστάσεις, λόγια, ήχοι και χρώματα δημιουργούν τις οντότητες που στριμώχνονται μπροστά μου και αποζητούν ύπαρξη. Εξού και …

Απόλλωνας και Σαπφώ

Ο Απόλλωνας και η Σαπφώ κάθονταν αναπαυτικά στον καναπέ τους πίνοντας τον απογευματινό τους καφέ. Της είχε τηλεφωνήσει ο Απόλλωνας πριν από λίγο επιστρέφοντας από το γυμναστήριο. Πριν μπει στην πολυκατοικία φρόντισε να περάσει από το διπλανό μίνι μάρκετ για να πάρει κάποια προϊόντα υγιεινής διατροφής, καθώς και το εβδομαδιαίο του περιοδικό για θέματα μόδας που μόλις κυκλοφόρησε. «Πάντα περιποιημένος …

Επιστροφή

Στην αρχή μια έντονη κίνηση, σα σεισμός. Έπειτα ένα φως που πλήθαινε, ένα φως παγωμένο με αυξανόμενη ένταση, μια λαμπερή δίνη που έχασκε μπροστά του τραβώντας τον με έλξη μαγνητική. Όσο τον τραβούσε προς στο κέντρο της το κρύο δυνάμωνε ώσπου έγινε πόνος, κάνοντας τον να λυθεί σε λυγμούς. Ήταν η πρώτη του συνάντηση με τη μέρα. Πολλά ζευγάρια μάτια …

Το όνειρο μιας λέξης

Όνειρο… Μια λέξη που για πολλούς προκαλεί ωραία συναισθήματα. Πολλές είναι οι φορές που ακούς από κάποιο να σου λέει «να κυνηγάς τα όνειρα σου». Τι γίνεται όμως όταν το όνειρο γίνεται ελπίδα και η ελπίδα καημός; Η κυρά Θεοδώρα από μικρή ονειρευόταν να κάνει την δική της οικογένεια με πολλά παιδιά. Στα 28 της χρόνια παντρεύτηκε τον κύριο Κοσμά. …

H Δαιμονισμένη

Έκανε διαδρομές ορμητικές μέχρι να βρει την έξοδο. Ξεπήδησε ορμητικά βγαίνοντας από το σκοτεινό  λαγούμι της στο φως- νομίζει. Αναπάντεχα ξεπήδησε θα ΄λεγες, αν ήξερες βέβαια. Και άρχισε το χορό στο δωμάτιο. Τρελό χορό. Ζωή γεμάτο. Με ένταση , με βουτιές και κορυφώσεις, οριζόντιες και κάθετες κοφτές  κινήσεις. Μια λαχτάρα εδώ, μια οργή εκεί. Ναι, νομίζει ότι βρήκε το φως εκεί. Θα …

Στο εργοτάξιο

Χιόνιζε όλη τη βδομάδα. Όμως σήμερα είχε ήλιο. Ήλιο με κυνόδοντες. Μόλις είχα παρκάρει και ετοιμαζόμουν να βγάλω απ’ το πορτ μπαγκάζ τον τρίποδα και το γεωδαιτικό όργανο όταν είδα μια δεύτερη σκιά δίπλα απ’ τα πόδια μου. «Καλημέρα Π. Καλή χρονιά! Δεν ήξερα ότι δουλεύεις στο εργοτάξιο μας. Χθες το πληροφορήθηκα. Ήρθες για τα “πέδιλα”; Με τέτοιο καιρό; Παντού …

Το γηπεδάκι

Ήμασταν μια παρέα σχεδόν συνομίληκων αγοριών με διαφορές που θα μπορούσες να τις πεις και ταξικές ,κατοικούσαμε όμως όλοι σε μια εύπορη περιοχή όσο κι αν άλλος έμενε σε ένα μικρό σπιτάκι κι άλλος σε σπιταρόνα με πισίνα. Στο παιχνίδι όλα αυτά ήταν ανύπαρκτα,όλοι ήμασταν ένα όσο κι αν ξέραμε πως την άνεση την είχε κυρίως ο Λευτέρης που είχε …

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη

Είχα φτάσει στο λιμάνι του Πειραιά. Ήθελα το καλοκαίρι αυτό να γνωρίσω μέσα από τα νησιά μας  τον πολιτισμό μας. Το πλοίο ξεκίνησε! Πρώτος σταθμός ο Αργοσαρωνικός  και συγκεκριμένα οι Σπέτσες!  Θαύμασα τα αρχοντικά του 1821  και το σπίτι της Μπουμπουλίνας και ένιωσα την ιστορία τους να με αγκαλιάζει. Το επόμενο πρωί  τράβηξα για Κρήτη. Γεύτηκα την εξαίρετη  κουζίνα και …