Ελευθερία

Δεν μπορούσε να βρει τον εαυτό της παρά μονάχα στη θάλασσα. Στα κύματα που απομακρύνονταν έβλεπε τα χρόνια της να γλιστρούν αθόρυβα, παρασυρμένα από κάθε λογής ανέμους. Τα κοίταζε να χάνονται στον ορίζοντα δίχως θλίψη για τη φυγή τους. Μονάχα τα άφηνε να φεύγουν ολοένα σαν να τα καλούσε μια μακρινή φωνή από πέρα. Συλλογιζόταν συχνά και τα κύματα των άλλων που όμοια κινούνταν το ένα μετά το άλλο, προς την άβυσσο του ωκεανού και φανταζόταν πως …