Τα τρία τσιγάρα

Κάθομαι σε μία ροδακινί υφασμάτινη πολυθρόνα. Κοίταω έξω μελαγχολικά και βουρκώνω. Το απόγευμα πάντα με έκανε να νιώθω θλιμμένη. Είναι η ώρα που η ημέρα πάει για ύπνο και το σκοτάδι μόλις σηκώνεται και φέρνει τα δικά του πλάσματα πίσω. Έχω μπροστά μου ένα πακέτο τσιγάρα. Είναι ήδη ανοιγμένο και έχουν μείνει μόνο τρία. Πάντα έλεγα πως θα το κόψω, αλλά ήρθε η ώρα να παραδέχθω για πρώτη φορά στη ζωή μου, πως το γουστάρω …