Blog

Ο Π. Ενιγουέι με το συγκεκριμένο βιβλίο βλέπει τη λογοτεχνία σαν ένα ατέλειωτο παιχνίδι φαντασίας που σαρώνει τα πάντα.

Συνομιλεί και εμπνέεται από κλασικά κείμενα όπως το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ του ‘Οσκαρ Ουαίλντ καθώς και τον Δον Κιχώτη του Μιχαήλ Θερβάντες-ξαναγράφοντας τα με χιούμορ και διάθεση να ανατρέψει κάθε λογική εξέλιξη και σοβαρότητα που τα χαρακτηρίζει. Δεν ωφελεί καμία προσπάθεια  σοβαροφάνειας ,όλα γίνονται μια αφορμή για φάρσα που σαρκάζει πρώτα απ’ολα τον εαυτό της.

Αυτοσαρκάζεται συνεχώς ,διαθέτοντας μια φαντασία ανεξάντλητη, που δεν υποχωρεί πουθενά. Με τρόπο αντισυμβατικό κ άναρχο δεν μπορεί να χωρέσει στα στενά καλούπια του ρεαλισμού που μας περιορίζει.

Απολαμβάνει κανείς κάθε ανατροπή της λογικής και της γραμμικής εξέλιξης της εκάστοτε ιστορίας. Οι παράδοξοι συλλογισμοί θριαμβεύουν με μοναδικό σκοπό να υπερασπιστούν την υπέροχη ελευθερία της γραφής που δεν σταματάει ποτέ να μας καλεί να αναιρέσουμε όσα θεωρούμε δεδομένα και να φτιάξουμε το δικό μας προσωπικό κόσμο με μόνη έμπνευση την δύναμη της φαντασίας.

athens

Αγαπώ την πρωτεύουσα σαν αδειάζει από το ανθρώπινο φορτίο της και ανασαίνει τους ελεύθερους της δρόμους. Τη σιωπή που αρχίζει το νοητό τραγούδι της δίχως ένα ωκεανό ομιλιών να την πνίγουν. Συγχρονίζεται με το θρόισμα των δέντρων και την ακινησία των μαρμάρων. Το φως ρέει ανενόχλητο απ’ τους αντικατοπτρισμούς των αμαξιών ποτίζοντας με τη θέρμη του τα λιγοστά δέντρα που αναδύονται απ’ τις σχισμές των πεζοδρομίων. Οι λίγοι διαβάτες όμοιοι με προσκυνητές ενός υπαίθριου ναού διασχίζουν με ήπιο βήμα τις αποστάσεις μεταξύ των κτηρίων. Κάποτε συναντιούνται, ψιθυρίζουν κάποιο χαιρετισμό και συνεχίζουν το δρόμο τους. Οι βιτρίνες δεν επιτίθενται με τις ρεκλάμες τους, τα φανάρια δεν διατάσσουν την κίνηση, οι κόρνες κι οι συναγερμοί ουρλιάζουν πλέον μακριά.

Η μεγάλη πόλη απαλλάσσεται απ’ τους κατοίκους της όπως απαλλάσσεται κανείς από μια ασθένεια. Ανακουφισμένη από το βάρος που έφυγε, φέρεται με γενναιοδωρία στους λίγους της πιστούς προσφέροντας την κρυμμένη της ομορφιά σ’ αυτούς που έχουν μάτια να την διακρίνουν. Μικρά πλακόστρωτα δρομάκια που διακλαδίζονται μέσα σε παλιές γειτονιές του κέντρου, άλση που ξεφυτρώνουν σαν οάσεις μέσα στην έρημο των κτηρίων, και μια ησυχία τόσο απόλυτη που αφήνει τη σκέψη ν’ ακουστεί. Λίγες βδομάδες αρκούν στον τόπο ετούτο να ξεκουραστεί από τα πλήθη που τον απομυζούν τον υπόλοιπο χρόνο δίχως να τον αγαπούν, εγκαταλείποντας τον με την πρώτη ευκαιρία. Μια  αρχόντισσα ξεπεσμένη που καρτερεί τις λίγες αυτές μέρες του χρόνου για να συναντηθεί προσωρινά με τη χαμένη της αξιοπρέπεια.

Αναδημοσιευση απο το suburian.blogspot.gr

apodrasi_leksewn

Θα ‘ρθει μια μέρα που οι λέξεις θα μας εκδικηθούν. Εξαγριωμένες απ’ την υπερεκμετάλλευση τόσων αιώνων θα ξεσηκωθούν διεκδικώντας την αυτονομία τους. Πρώτα θα εξαφανιστούν τα επίθετα αφοπλίζοντας  τις κατηγορίες που ξεστομίζονταν, απ’ τους χαρακτηρισμούς. Έπειτα θ’ αποχωρήσουν τα ρήματα, παγώνοντας κάθε δράση και τη ματαιοδοξία που τη συνοδεύει. Στο τέλος δεν θα μείνει καμία λέξη, μόνο κάτι προθέματα και κάτι ξεχασμένα σημεία στίξεως που θα περιφέρονται στα στόματα δίχως να μπορούν να συναρμολογήσουν ούτε καν κάποια μικρή πρόταση. Κι οι άνθρωποι τότε δίχως να μπορούν να εντυπωσιάσουν ο ένας τον άλλο με τις γνώσεις τους, δίχως να μπορούν να επιβληθούν με τις απόψεις τους, δίχως να μπορούν να επιτεθούν με επικρίσεις, θ’ αναγκαστούν να καλύψουν το χάσμα που γεφυρωνόταν μέχρι τότε με τα λόγια πλησιάζονταν ο ένας πιο κοντά στον άλλο μέχρι αυθόρμητα κάποιο κρυμμένο ένστικτο να τους κάνει ν’ αγκαλιαστούν

Αναδημοσιευση απο το suburian.blogspot.gr

25th hour project cover

Το «25th hour» project ήταν ένα λογοτεχνικό εγχείρημα που διήρκησε για έναν ολόκληρο χρόνο. Η ιδέα και η υλοποίηση ήταν του συγγραφέα Γιώργου Ιατρίδη και η διάθεση του project αυτού ήταν να ανεβαίνει κάθε μία μέρα και ένα κείμενο από διαφορετικό συγγραφέα. Υπήρχε μόνο μία βασική προϋπόθεση, πως ο τίτλος θα είναι ίδιος για όλους: «25η ώρα». Γράφτηκαν δηλαδή 365 κείμενα από διαφορετικά 365 άτομα για μια «έννοια» που ουσιαστικά δεν υπάρχει!

To Shortstory.gr υποστήριξε το εγχείρημα τόσο επικοινωνιακά όσο και με συμμετοχή του με μια μικρή ιστορία. Τέτοιες πρωτοβουλίες ενθαρρύνουν τη δημιουργία έργων μικρής φόρμας κινητοποιώντας τους συγγραφείς να δράσουν υπό την πρόκληση μιας ενιαίας θεματικής. Γεννώντας έτσι μια ποικιλόμορφη προσέγγιση που ενώ φαινομενικά εστιάζει σε ένα θέμα, στην πραγματικότητα το εκτείνει ως τα όρια της δημιουργικής φαντασίας του εκάστοτε συγγραφέα. Μια αφορμή για την εξερεύνηση των δημιουργικών δυνατοτήτων της γλώσσας στροβιλιζόμενη γύρω από έναν ενιαίο θεματικό άξονα ως το άπειρο.

Είδος: PDF
Σελίδες: 734
Επιμέλεια-Υλοποίηση: Γιώργος Ιατρίδης
Συγγραφείς: Συλλογικό (365 άτομα)
Εκδόσεις: updot.gr

Μπορείτε να κατεβάσετε το ebook από εδώ

Μοιραστειτε το: