Χριστούγεννα

Όλα γιόρταζαν γύρω του μα κείνος δεν ένιωθε πως ήταν ημέρες γιορτινές. Μουσικές αντηχούσαν από τα μεγάφωνα, μπάντες έπαιζαν τα κάλαντα, του δέντρου το αστέρι άστραφτε από ψηλά μα εκείνος τίποτε δεν μπορούσε να νιώσει. Σα να είχαν πέσει σε λήθαργο οι αισθήσεις του κι όλα τριγύρω του έμοιαζαν να τον αγκαλιάζουν μα να μην τον διαπερνούν. Μα σκέφτηκε θα χρειαζόταν λιγο ακόμα.

Πέρασε έξω απ τα μαγαζιά κι είδε τις βιτρίνες στολισμένες. Παιδιά έβγαιναν από τις εισόδους φορτωμένα δώρα. Επισκέφθηκε τη φάτνη όπου μια ομάδα ηθοποιών αναπαριστούσε τη θεία γέννηση. Όλη η σκηνή έμοιαζε βγαλμένη από παραμύθι ακόμα και το βρέφος έμοιαζε όμοιο με την εικόνα που έβλεπε μικρός στις ιστορίες. Τριγύρω του άνθρωποι αγκαλιάζονταν, γελούσαν, αντάλλαζαν δώρα. Μα εκείνου η καρδιά του δεν σκιρτούσε, όλα του φαίνονταν τόσο τυπικά σα να τα είχε ζήσει χιλιάδες φορές τόσο που οι αισθήσεις του είχαν πια απονεκρωθεί. Έπειτα από ώρες περιπλάνησης αποφάσισε να πάρει το δρόμο για το σπίτι.

Η γειτονιά του δεν ήταν στολισμένη παρά μονάχα κάποια λαμπάκια σε λίγα παράθυρα και όσα στολίδια μπορούσαν να φανούν πίσω απ τα κλειστά τζάμια. Τριγύρω οι τοίχοι γεμάτοι γκράφιτι και σιωπή μεσονυχτίου. Έσφιξε περισσότερο το παλτό του και τάχυνε το βήμα.

 

Είχε σχεδόν φτάσει έξω από την είσοδο όταν ξεκίνησε απαλά το χιόνι να πέφτει σε νιφάδες. Στάθηκε και αφέθηκε να γεμίσουν το παλτό του, να χωθούν μες τα μαλλιά του. Είχε χρόνια να δει χιόνι και μια γλυκιά ταραχή τον διαπέρασε. Γύρισε πλάτη στην είσοδο κι έμεινε να κοιτάζει απέναντι το πάρκο που γινόταν όλο και λευκότερο όσο περνούσε η ώρα. Και τότε ήταν που διέκρινε μια γυναικεία μορφή, λευκή σαν το χιόνι να χορεύει μονάχη στο πάρκο σαν αρχαία νύμφη κρυμμένη από τα μάτια των θνητών. Κι οι νιφάδες την αγκάλιαζαν, κρύβοντας την κάποιες στιγμές πίσω από ένα λευκό κινούμενο παραπέτασμα.

Κι ήτανε έπειτα από καιρό, από χρόνια ίσως, που άφησε τον εαυτό του να φυγαδευτεί μέσα σε μια εικόνα, να λησμονήσει τις καθημερινές έγνοιες και να αφεθεί μέσα απ το βλέμμα της κοπέλας στο κρυμμένο παραμύθι των παιδικών του χρόνων, στη λησμονημένη μαγεία των Χριστουγέννων.

Tου Shortstory.gr

Μοιραστειτε το:

    Αφήστε μια σκέψη σας