Η μετακόμιση των χρωμάτων

Από το κλειστό γυάλινο παράθυρο μπορούσες εύκολα να διακρίνεις τα έντονα χρώματα του ουράνιο τόξου που πρόβαλε επιβλητικά. Ήταν μόλις πριν από λίγο που σταμάτησε η ξαφνική μπόρα και ο ήλιος έκανε την εμφάνιση του.

 «Πέρασε η φουρτούνα» μονολόγησε απευθυνόμενη στο μικρό κίτρινο καναρίνι της που βρισκόταν απέναντι της. Τη μοναδική συντροφιά που της είχε απομείνει. Έτσι ένιωθε η ίδια γιατί όπως καλά είχε πει η φουρτούνα είχε όντος περάσει αλλά από την ψυχή της ποτέ δεν είχε περάσει. Η ψυχή της ζούσε και βρισκόταν συνεχώς σε μια έντονη φουρτούνα. Όλα τα έβλεπε μαύρα, όλα για αυτήν δεν είχαν χρώμα. Από τα ρούχα που φορούσε (πάντα υπερείχε το μαύρο) καθώς και από τα υπόλοιπα αντικείμενα που υπήρχαν στο δωμάτιο της.

 Διαγνωσμένη εδώ και χρόνια με κατάθλιψη αφέθηκε στην μονοτονία και τη θλίψη της. Τα χρώματα χάθηκαν, από την ζωή της λες και είχαν μετακομίσει από αυτήν και έφυγαν για πάντα μακριά.

«Είναι μια διαταραχή του συναισθήματός σου» της πρόσθεσε ο ψυχίατρος τον οποίο επισκέφτηκε μετά από αρκετές πιέσεις κάποιων φίλων. «Πρέπει να βγεις έξω να παλέψεις, να αγωνιστείς για να την νικήσεις» της πρόσθεσε μια φίλη.

Ο ψυχίατρος κουνώντας το κεφάλι του, μια κίνηση που υποδήλωνε ίσως την σοβαρότητα της κατάστασης της, απλώνοντας ταυτόχρονα το δεξί του χέρι της έδινε την συνταγή με τα ψυχοτρόπα φάρμακα που έπρεπε να αγοράσει ενώ με το άλλο του χέρι της έδινε γραμμένο το επόμενο ραντεβού της σε ένα μήνα.

Αν και αγόρασε τα φάρμακα εντούτοις ούτε που μπήκε στο κόπο να αρχίσει την θεραπεία. Στη θέα και μόνο του έντονου μπλε κουτιού και του κόκκινου με κίτρινο περιεχομένου του τα χέρια της λύγησαν και τρέμανε!

Άλλωστε δεν ήταν σε θέση να αντέξει τόσα πολλά χρώματα κοντά της πόσο μάλλον να τα κάνει ένα με το σώμα της. Μόνο και μόνο στην ιδέα της ξαφνικής μετακόμισης αυτών των χρωμάτων στην ζωή της έστω και μέσω της φαρμακευτικής αγωγής δεν μπορούσε να το αντέξει και τα πέταξε όσο πιο μακριά μπορούσε. Είχε αρχίσει συνειδητά την μετακόμιση των χρωμάτων και την αντικατάσταση τους με το μαύρο.

Έκτοτε κλείστηκε περισσότερο στον εαυτό της και στο μουντό της δωμάτιο! Τα φάρμακα αν και τα αγόρασε δεν τα χρησιμοποίησε πότε! Έβγαλε τα ρούχα της και φόρεσε τις μαύρες τις πιτζάμες παραμένοντας μόνιμα θλιμμένη και σκεφτική αδύναμη να φύγει από το δωμάτιο της.

Η μετακόμιση αυτή έφερε και τη μεγαλύτερη εσωτερική μετακόμιση στη ζωή της! Μαζί μετακόμισαν και τα χρώματα! Καλύτερα χάθηκαν, φεύγοντας από το παράθυρο το οποίο έκλεισε στην συνέχεια ερμητικά. Τα άλλοτε βαμμένα κόκκινα μαλλιά της είχαν γίνει γκρίζα! Τα έντονα σε χρώματα ρούχα της μετακόμισαν και κλειδώθηκαν ερμητικά στο ερμάρι της! Τον παπαγάλο με τα έντονα ζωηρά χρώματα τον άφησε ένα πρωινό να πετάξει ελεύθερος μακριά μέσα από το παράθυρο της το οποίο έκλεισε και κλείδωσε!

Στην συνέχεια η ίδια όμως δεν επέτρεψε στην ψυχή της να πετάξει μακριά έξω από το παράθυρο την κατάθλιψη αλλά συνειδητά επέλεξε να την κλείσει στο δωμάτιο της και να την κρατήσει στους τέσσσερις της τοίχους και το σημαντικότερο δεν άφησε ούτε το ουράνιο τόξο με τα έντονα χρώματα που πρισματικά της κτυπούσε το παράθυρο να περάσει μέσα! Το είχε συνειδητά κλειστό και κλειδωμένο και δεν του επέτρεπε να την πλησιάσει, να την αγγίξει να της χαμογελάσει, όπως άλλωστε και η ίδια δεν επέτρεψε σε κανένα να την πλησιάζει!

Επέλεξε να ζει στο γκρι και στο μαύρο. Είχε δυστυχώς γίνει μια μετακόμιση των χρωμάτων τόσο στην ψυχή της όσο και στο περιβάλλον της επιλέγοντας ίσως εις γνώση της να τα κρατήσει μακριά της κλείνοντας τα επιδεικτικά πότε σε ένα ερμάρι πότε αφήνοντας τα έξω από το παράθυρο και πότε να πέταξαν μακριά της.

Στο τέλος με αποφασιστικότητα σηκώθηκε από το κρεβάτι! Ήταν ίσως η μόνη φορά εδώ και καιρό που φαινόταν τόσο αποφασισμένη! Τράβηξε την κουρτίνα μπροστά από το παράθυρο μην μπορώντας να αντέξει ούτε την παρουσία των χρωμάτων του ουράνιου τόξου έξω από το παράθυρό της.

Στο τέλος φαίνεται ότι ένα χρώμα έχει μετακομίσει στο δωμάτιο της, ένα χρώμα το οποίο η ίδια συνειδητά επέλεξε! Είναι ίσως το εντονότερο! Είναι το κόκκινο το οποίο ξεπηδά με ορμή καυτό και ζεστό βγαίνοντας από μέσα της από την ίδια! Είναι το ίδιο της το αίμα το οποίο αρχίζει να κυλά πάνω της και να βαφεί στο πέρασμα του τα πάντα! Ενώ από το ένα της χέρι ρέει άφθονο το αίμα στο άλλο κρατά το μικρό αιχμηρό σουγιά της…

Του Φίλιππου Α. Φιλίππου 

Μοιραστειτε το:

    Αφήστε μια σκέψη σας