Μπαλόνι

Ένα μπαλόνι κατάφερε να ξεγλιστρήσει απ’ τα χέρια του αγοριού κι αφού τραμπαλίστηκε για λίγο στον αέρα, αφέθηκε σε μια βιαστική πορεία προς τα ψηλά σαν μαγνητισμένο από τα σύννεφα. Οι μεγάλοι μέχρι τότε άνθρωποι του φάνηκαν σιγά σιγά να μικραίνουν ώσπου μεταμορφώθηκαν σε μικρές περιφερόμενες κουκκίδες. Του φάνηκε εντυπωσιακό το θέαμα από τόσο ψηλά έπειτα από τόσο καιρό κρατημένο με το κορδόνι κοντά στη γη, μέσα σε χώρους κλειστούς τρακάροντας σε τοίχους και ταβάνια. …

Κραυγή

Ήτανε καλοκαίρι. Τα παιδικά μου πόδια έτρεχαν το δρόμο που έβγαζε στο σπίτι όπου, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά, απολάμβανε την σιωπή του χωριού. Ήταν μέσα Ιουλίου και ο αγέρας ερχόταν θερμός από το νότο. Σαν έφτανα στην πόρτα με περίμενε η μυρωδιά του φαγητού, σημάδι πως επέστρεφα στο ασφαλές περιβάλλον της οικογένειας μακριά από το στοιχειωμένο, όπως το πίστευα δάσος. Κι όμως, πάντα κάτι με έσπρωχνε, ένα μυστήριο με καλούσε προς την αγριότητα, προς τη σκοτεινιά …

Άγγελος

Μια βροχερή μέρα του φθινοπώρου ένας Άγγελος εμφανίστηκε στο κέντρο μιας πλατείας. Τα χέρια του κρατούσαν τριαντάφυλλα που προσφέρονταν στους περαστικούς. Μα οι άνθρωποι τον κοίταζαν γεμάτοι καχυποψία αρνούμενοι να δεχτούν το δώρο του παρότι το χρώμα τους τράβαγε το βλέμμα ξεχωρίζοντας απ’ το μονότονο γκρίζο που κάλυπτε τα τριγύρω κτήρια. Δυο κοπέλες μονάχα τον πλησίασαν παίρνοντας από ένα, μα έπειτα θέλησαν να τον πληρώσουν βάζοντας στο χέρι του κάμποσα κέρματα. Ο Άγγελος απογοητευμένος εξαφανίστηκε …

To-tixero-karavi

Το τυχερό καράβι

Σε κάποιο λιμάνι της Ανατολής βρισκόταν ένα καράβι που ήταν φτιαγμένο για να μην ταξιδέψει ποτέ. Είχε βέβαια φτιαχτεί με τις ίδιες προδιαγραφές όπως και τα υπόλοιπα καράβια, μα μονάχα χάρη αληθοφάνειας καθώς δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να στολίζει την κεντρική πλατεία του λιμανιού τη γεμάτη εστιατόρια και καταστήματα, αν και λίγα μέτρα αντικριστά απ’ το καρνάγιο. Έβλεπε τα άλλα καράβια να ρίχνονται στη θάλασσα και τους φώναζε «Είστε τόσο άτυχα! Έχω ακουστά από ιστορίες των …

κλέφτης ονείρων

Κλέφτης Ονείρων

Κάθε νύχτα τρύπωνε με κάθε τρόπο στα δωμάτια των παιδιών. Πηδούσε απ’ τις στέγες, σκαρφάλωνε σε μισάνοιχτα παράθυρα, άνοιγε τις κλειδαριές απ’ τις πόρτες, γλιστρούσε μέσα από καμινάδες. Σαν βρισκόταν στο παιδικό δωμάτιο, περίμενε για ώρα υπομονετικά, μέχρι το κοιμισμένο παιδί αρχίσει ν’ ανοιγοκλείνει γρήγορα τα μάτια του, σημάδι πως βρισκόταν ήδη μέσα σε ένα νεογέννητο όνειρο. Τότε έβαζε το χέρι του στο στήθος του παιδιού κι άρχιζε να του απορροφά γρήγορα το παραμύθι του …