Ένας έρωτας στα χρόνια του Β’ παγκοσμίου πολέμου (Μια συνάντηση στο δάσος)

Χαμογέλασε, γύρισε και έφυγε. Ήταν η τελευταία φορά που θα έβλεπε το πατρικό της στην Ελλάδα; Οι γονείς της, ο κ. Παύλος και η κ. Καλλιρόη, την κοίταγαν δακρυσμένοι μέσα στην ολάνθιστη αυλή τους στο χωριό, εκεί όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε μέχρι τα δεκαεφτά της. Μία νοερή φωτογραφία στην καρδιά της. Τώρα βρίσκεται καθισμένη σε μία θέση πλοίου για την Ιταλία ευτυχισμένη και συνάμα ανυπόμονη δίπλα στον Antonio, τον άντρα που αποφάσισε πως θα της …

Το κέρμα

Ήταν ένα κέρμα στην άκρη του δρόμου. Ποιος ξέρει από ποια τσέπη έπεσε και στάθηκε όρθιο στο κράσπεδο δίπλα στο πεζοδρόμιο. Περνούσε όπως πάντα σκυθρωπός πηγαίνοντας στη δουλειά του με το βλέμμα χαμηλά σα να φοβόταν ν’ αντικρίσει κατάματα τους άλλους, σαν δραπέτης που προσπαθούσε να περάσει απαρατήρητος. Το μόνο που διέκρινε από μακριά ήταν μια φωτεινή κουκίδα που γυάλιζε στο πρωινό φως. Κινήθηκε προς το μέρος της όλος περιέργεια. Σαν διαπίστωσε την αξία του …

Υλαγιαλή

Την είχα συναντήσει πολλές φορές. Την πρώτη φορά κολυμπούσε σε μια ακρογιαλιά. Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω αν ήταν άνθρωπος ή γοργόνα έτσι όπως ανέβαινε στην επιφάνεια και βυθιζόταν πάλι. Η κίνηση της συγχρονιζόταν με εκείνη των κυμάτων, φαινόταν ντυμένη τη διαφάνεια του νερού καθώς γλιστρούσε προς την απλωσιά του πελάγου. Συνειδητοποιώντας την αδυναμία μου ν’ ακολουθήσω την τροχιά της, κάθισα σε ένα σκιερό σημείο στην άμμο παρακολουθώντας την ν’ απομακρύνεται σαν άπιαστο όνειρο. Μια άλλη …

Το μπραβιλίκι, η εκπόρνευση και ο ντελιβεράς

Ο Τάκης, η Ελένη και ο Σταύρος δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Και πως να γνωρίζονται αφού δεν υπάρχουν στα μέρη μου, παρά μόνο στην φαντασία μου. Αλλά πάλι δεν είμαι διόλου σίγουρος. Η Πόλη αυτή με τις φιγούρες της κλωθογυρνά στο μυαλό. Πρόσωπα, καταστάσεις, λόγια, ήχοι και χρώματα δημιουργούν τις οντότητες που στριμώχνονται μπροστά μου και αποζητούν ύπαρξη. Εξού και τα ονόματα. Καθημερινά ονόματα. Η Πόλη είναι σκληρή και ζυμώνει ακόμα πιο σκληρούς ανθρώπους. Και …

Απόλλωνας και Σαπφώ

Ο Απόλλωνας και η Σαπφώ κάθονταν αναπαυτικά στον καναπέ τους πίνοντας τον απογευματινό τους καφέ. Της είχε τηλεφωνήσει ο Απόλλωνας πριν από λίγο επιστρέφοντας από το γυμναστήριο. Πριν μπει στην πολυκατοικία φρόντισε να περάσει από το διπλανό μίνι μάρκετ για να πάρει κάποια προϊόντα υγιεινής διατροφής, καθώς και το εβδομαδιαίο του περιοδικό για θέματα μόδας που μόλις κυκλοφόρησε. «Πάντα περιποιημένος και χαμογελαστός» του είπε με χαμόγελο η Βασιλική, η ιδιοκτήτρια του μίνι μάρκετ κλίνοντάς του …

Επιστροφή

Στην αρχή μια έντονη κίνηση, σα σεισμός. Έπειτα ένα φως που πλήθαινε, ένα φως παγωμένο με αυξανόμενη ένταση, μια λαμπερή δίνη που έχασκε μπροστά του τραβώντας τον με έλξη μαγνητική. Όσο τον τραβούσε προς στο κέντρο της το κρύο δυνάμωνε ώσπου έγινε πόνος, κάνοντας τον να λυθεί σε λυγμούς. Ήταν η πρώτη του συνάντηση με τη μέρα. Πολλά ζευγάρια μάτια κρέμονταν ψηλά, επάνω απ’ το κεφάλι του. Τον περιεργάζονταν, τον διέσχιζαν από πάνω ως κάτω …

Το όνειρο μιας λέξης

Όνειρο… Μια λέξη που για πολλούς προκαλεί ωραία συναισθήματα. Πολλές είναι οι φορές που ακούς από κάποιο να σου λέει «να κυνηγάς τα όνειρα σου». Τι γίνεται όμως όταν το όνειρο γίνεται ελπίδα και η ελπίδα καημός; Η κυρά Θεοδώρα από μικρή ονειρευόταν να κάνει την δική της οικογένεια με πολλά παιδιά. Στα 28 της χρόνια παντρεύτηκε τον κύριο Κοσμά. Φαίνονταν όλα τόσο ωραία στο γάμο τους. Όλοι τους ζήλευαν για το πόσο αγαπημένοι είναι. …

H Δαιμονισμένη

Έκανε διαδρομές ορμητικές μέχρι να βρει την έξοδο. Ξεπήδησε ορμητικά βγαίνοντας από το σκοτεινό  λαγούμι της στο φως- νομίζει. Αναπάντεχα ξεπήδησε θα ΄λεγες, αν ήξερες βέβαια. Και άρχισε το χορό στο δωμάτιο. Τρελό χορό. Ζωή γεμάτο. Με ένταση , με βουτιές και κορυφώσεις, οριζόντιες και κάθετες κοφτές  κινήσεις. Μια λαχτάρα εδώ, μια οργή εκεί. Ναι, νομίζει ότι βρήκε το φως εκεί. Θα γίνει πρωταγωνίστρια του φαλακρού αφηγητή. Του αφηγητή με τα στρογγυλά  γυαλιά που, από συρμάτινα κοκάλινα …

Στο εργοτάξιο

Χιόνιζε όλη τη βδομάδα. Όμως σήμερα είχε ήλιο. Ήλιο με κυνόδοντες. Μόλις είχα παρκάρει και ετοιμαζόμουν να βγάλω απ’ το πορτ μπαγκάζ τον τρίποδα και το γεωδαιτικό όργανο όταν είδα μια δεύτερη σκιά δίπλα απ’ τα πόδια μου. «Καλημέρα Π. Καλή χρονιά! Δεν ήξερα ότι δουλεύεις στο εργοτάξιο μας. Χθες το πληροφορήθηκα. Ήρθες για τα “πέδιλα”; Με τέτοιο καιρό; Παντού έχει χιόνι! Κάτω δεν είναι κανένας. Θέλω να σου πω κάτι. Πρόκειται για μια συνεργασία. …

Το γηπεδάκι

Ήμασταν μια παρέα σχεδόν συνομίληκων αγοριών με διαφορές που θα μπορούσες να τις πεις και ταξικές ,κατοικούσαμε όμως όλοι σε μια εύπορη περιοχή όσο κι αν άλλος έμενε σε ένα μικρό σπιτάκι κι άλλος σε σπιταρόνα με πισίνα. Στο παιχνίδι όλα αυτά ήταν ανύπαρκτα,όλοι ήμασταν ένα όσο κι αν ξέραμε πως την άνεση την είχε κυρίως ο Λευτέρης που είχε το σπίτι με την πισίνα που τα καλοκαίρια ξεσαλώναμε. Μπάλα παίζαμε σχεδόν όλα τα χειμωνιάτικα …

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη

Είχα φτάσει στο λιμάνι του Πειραιά. Ήθελα το καλοκαίρι αυτό να γνωρίσω μέσα από τα νησιά μας  τον πολιτισμό μας. Το πλοίο ξεκίνησε! Πρώτος σταθμός ο Αργοσαρωνικός  και συγκεκριμένα οι Σπέτσες!  Θαύμασα τα αρχοντικά του 1821  και το σπίτι της Μπουμπουλίνας και ένιωσα την ιστορία τους να με αγκαλιάζει. Το επόμενο πρωί  τράβηξα για Κρήτη. Γεύτηκα την εξαίρετη  κουζίνα και την  φιλοξενία της. « Στην Κρήτη ο Δίας μεταμφιεσμένος σε ταύρο  έφερε την Ευρώπη για …

Επιτάχυνση

Ξαφνικά, δίχως καμία εμφανή αιτία, κατάφερε να βιώσει το πέρασμα του χρόνου. Ένα ρολόι ενεργοποιημένο μέσα του άρχισε να περιστρέφει τους δείκτες του γοργά. Κι ενώ μέχρι τότε άφηνε μέρες ολόκληρες να φεύγουν αδιάφορα, πλέον αντιλαμβανόταν κάθε στιγμή που περνούσε. Συνειδητοποιούσε κάθε ημέρα που γοργά χανόταν, τα δευτερόλεπτα να τρέχουν στα ρολόγια, τη νύχτα σα μαγνήτης ν’ απορροφά το φως. Η εναλλαγή των ημερομηνιών έμοιαζε με με φύλλα ημερολογίου που έπεφταν το ένα μετά το …

Ο τρελος ποιητης

Στο χωριό τον κορόιδευαν και τον χλεύαζαν «δεν είναι ίδιος με εμάς γιατί δεν τον αφήνουν στο τρελοκομείο». Πράγματι ήταν διαφορετικός από τους υπόλοιπους. Ήταν απόμακρος, τα λόγια του δυσνόητα και μπερδεμένα. Δεν είχε φίλους. Τη μέρα την περνούσε περιφερόμενος στα σοκάκια τραγουδώντας είτε στο ποτάμι γράφοντας. Από όπου περνούσε είτε τον έβριζαν είτε του έκλειναν την πόρτα. Κάποιοι του κόλλησαν το προσωνύμιο «ο τρελός ποιητής». Τον ίδιο δεν τον ένοιαζε! Το μόνο που τον …

Μοναδικότητα

Πάνω απ΄την πόλη το φεγγάρι αχνοστόλιζε την γκρίζα διακόσμηση των πολυκατοικιών και των δρόμων. H μυρωδιά του χώματος και η σταχτιά όψη των σύννεφων πρόδιδε βροχή μα δεν στέρησε σε καμία περίπτωση την καθημερινή συνήθεια του Γ. να βολτάρει σε κάποιο μπάρ. Η μοναξιά του ήταν ικανή ώστε να τον ωθήσει στην ανεύρεση κάποιας φιλίας, ή έστω προσωρινής γυναικείας συντροφιάς ώστε να νιώσει καλύτερα. Μάταια όμως. Σε κάθε του βήμα, η ανθρώπινη παρουσία ήταν η …

Επανάσταση

Σήμερα το είχε αποφασίσει. Θα ξεκινούσε επιτέλους τη δική του επανάσταση. Ντύθηκε βιαστικά! Το βλέμμα του έδειχνε να χάνεται καθώς ταξίδευε πίσω στο χρόνο και τους αγώνες που έκαναν όλοι ενωμένοι. Ήθελε να γίνει πραγματικότητα το «όνειρο» του δίκαιου κόσμου. «Φτάνει ως εδώ» βροντοφώναξε. Σκέφτηκε όλη του την πορεία από μικρό παιδί έως σήμερα στα 75 του χρόνια. Είχε βιώσει όλα τα συναισθήματα. Είχε έρθει η ώρα για να απελευθερωθεί. Το είχε πάρει απόφαση. Σηκώθηκε, …

Μπαλόνι

Ένα μπαλόνι κατάφερε να ξεγλιστρήσει απ’ τα χέρια του αγοριού κι αφού τραμπαλίστηκε για λίγο στον αέρα, αφέθηκε σε μια βιαστική πορεία προς τα ψηλά σαν μαγνητισμένο από τα σύννεφα. Οι μεγάλοι μέχρι τότε άνθρωποι του φάνηκαν σιγά σιγά να μικραίνουν ώσπου μεταμορφώθηκαν σε μικρές περιφερόμενες κουκκίδες. Του φάνηκε εντυπωσιακό το θέαμα από τόσο ψηλά έπειτα από τόσο καιρό κρατημένο με το κορδόνι κοντά στη γη, μέσα σε χώρους κλειστούς τρακάροντας σε τοίχους και ταβάνια. …

Ηλίας ο ήλιος

Κατευθύνθηκε προς το εικονοστάσι, κοίταξε την εικόνα του προφήτη Ηλία  και με τρεμάμενη φωνή του φώναξε «σε παρακαλώ πάρε με και έμενα μαζί σου!» Έπειτα γονάτισε μην μπορώντας να αντέξει  τις στιγμές που περνούσε, ανασήκωσε τα χέρια του ψηλά και με τρεμάμενη φωνή ψέλλισε «Θεέ μου  βοήθησε με!» Με δυσκολία μπόρεσε να σηκωθεί! Ένοιωθε ότι τα πόδια του θα τον πρόδιδαν, όπως τον πρόδωσε και τον πόνεσε η ίδια η ζωή του! Πρόσφατα του ανακοίνωσαν …

Κραυγή

Ήτανε καλοκαίρι. Τα παιδικά μου πόδια έτρεχαν το δρόμο που έβγαζε στο σπίτι όπου, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά, απολάμβανε την σιωπή του χωριού. Ήταν μέσα Ιουλίου και ο αγέρας ερχόταν θερμός από το νότο. Σαν έφτανα στην πόρτα με περίμενε η μυρωδιά του φαγητού, σημάδι πως επέστρεφα στο ασφαλές περιβάλλον της οικογένειας μακριά από το στοιχειωμένο, όπως το πίστευα δάσος. Κι όμως, πάντα κάτι με έσπρωχνε, ένα μυστήριο με καλούσε προς την αγριότητα, προς τη σκοτεινιά …

Ευτυχία

Αγαπούσε όσο τίποτε άλλο τα παιδιά. Αυτός ήταν άλλωστε ο κυριότερος λόγος που σπούδασε δασκάλα. Ήθελε να είναι συνεχώς διπλά τους. Δυστυχώς η ανεργία την αναγκάστηκε να ψάξει για άλλη δουλειά μακριά από το όνειρό της σε ένα κατάστημα ενός πολυκαταστήματος ως πωλήτρια παιχνιδιών και τροφών. «Τουλάχιστο θα είμαι κοντά στα παιδιά» σκέφτηκε! Μια μέρα μπήκε στο κατάστημα μια οικογένεια μαζί με ένα παιδί. Το παιδί φαινόταν να έχει διάφορες κινητικές δυσκολίες καθώς και μειωμένες …

Άγγελος

Μια βροχερή μέρα του φθινοπώρου ένας Άγγελος εμφανίστηκε στο κέντρο μιας πλατείας. Τα χέρια του κρατούσαν τριαντάφυλλα που προσφέρονταν στους περαστικούς. Μα οι άνθρωποι τον κοίταζαν γεμάτοι καχυποψία αρνούμενοι να δεχτούν το δώρο του παρότι το χρώμα τους τράβαγε το βλέμμα ξεχωρίζοντας απ’ το μονότονο γκρίζο που κάλυπτε τα τριγύρω κτήρια. Δυο κοπέλες μονάχα τον πλησίασαν παίρνοντας από ένα, μα έπειτα θέλησαν να τον πληρώσουν βάζοντας στο χέρι του κάμποσα κέρματα. Ο Άγγελος απογοητευμένος εξαφανίστηκε …