shortstory

Μπαλόνι

Ένα μπαλόνι κατάφερε να ξεγλιστρήσει απ’ τα χέρια του αγοριού κι αφού τραμπαλίστηκε για λίγο στον αέρα, αφέθηκε σε μια βιαστική πορεία προς τα ψηλά σαν μαγνητισμένο από τα σύννεφα. Οι μεγάλοι μέχρι τότε άνθρωποι του φάνηκαν σιγά σιγά να μικραίνουν ώσπου μεταμορφώθηκαν σε μικρές περιφερόμενες κουκκίδες. Του φάνηκε εντυπωσιακό το θέαμα από τόσο ψηλά έπειτα από τόσο καιρό κρατημένο με το κορδόνι κοντά στη γη, μέσα σε χώρους κλειστούς τρακάροντας σε τοίχους και ταβάνια.

Είχε προσπαθήσει πολλές φορές να δραπετεύσει, άλλοτε από το παράθυρο κάποια φορά που το είχαν ξεχάσει ανοιχτό, άλλοτε από την τρύπα της καμινάδας και μια φορά από την πόρτα καθώς έφευγε η οικογένεια. Μα κάθε φορά κάποιος το προλάβαινε και το έπιανε από το κορδόνι την τελευταία στιγμή,ένα χέρι που τεντωνόταν ενστικτωδώς του ματαίωνε πάντα το όνειρο της απόδρασης.

Όσο ανέβαινε τοσο και απομακρυνόταν από τον άνεμο που το έσπρωχνε πέρα προς την ανατολή. Τα τοπία κάτω του εναλλάσσονταν από το γκρίζο στο πράσινο κι έπειτα στο γαλάζιο, ένα ψηφιδωτό ανάγλυφων και χρωμάτων ολοένα ανανεούμενων στη διαδρομή του. Δίπλα του ένα αεροπλάνο πέρασε, από τα παράθυρα οι επιβάτες το κοίταζαν με μάτια έκπληκτα, κάποια παιδιά το χαιρετούσαν μα εκείνο συνέχιζε την πορεία του πάνω απ’ τα σύννεφα, πάνω απ’ τις πόλεις και τους ωκεανούς ώσπου έφτασε σε ένα σημείο όπου τίποτε δεν υπήρχε γύρω του παρά ένα ανοιχτό διασκορπισμένο γαλάζιο.

Έμοιαζε με παραπέτασμα απλωμένο ως τα ακρότατα όρια του ορίζοντα που πάγωσε κάθε ήχο που το ακολουθούσε μέχρι τότε, κάθε ώθηση του αέρα που το κινούσε, αφήνοντας το μετέωρο σε ένα κενό διάστημα. Τότε μια πίεση άρχισε να το τραμπαλίζει γύρω απ’ τον εαυτό του ολοένα και πιο γρήγορα ώσπου η αυξανόμενη αυτή δύναμη άρχιζε να του αλλάζει μορφή σκορπίζοντας στο κενό τον ήχο της έκρηξης του.

Της συντακτικής ομάδας του Shortstory.gr

Μοιραστείτε την: